Laatst besloot ik eens om backups te maken van mijn DVD’s, en daar had ik twee redenen voor. Ten eerste is het veel makkelijker om films uit te wisselen via USB sticks en ten tweede is het altijd handig om ergens een kopie van je DVD te bewaren. Bovendien heb je misschien ook niet altijd een DVD speler bij de hand, bijvoorbeeld als je op je Android telefoon een filmpje wil kijken, of op je netbook. Daarnaast zijn nieuwe LCD TV’s tegenwoordig niet zelden uitgerust met een USB aansluiting, waar je je externe harde schijf of USB stick op kan aansluiten om films te kijken.

Maar als je gaat zoeken op internet hoe je een kopie kan maken van je DVD’s, dan kom je er al snel achter dat dit niet zo eenvoudig is. Zo zijn DVD’s vaak voorzien van een kopiëerbeveiliging, voornamelijk om te voorkomen dat de film via het internet verspreid wordt. Gelukkig zijn deze beveiligingen veelal te omzeilen. De beste methode die ik heb kunnen vinden is er een waarbij je twee programma’s nodig hebt: mplayer en avidemux. Deze programma’s moet je dus eerst downloaden en installeren, en dan kan je verder. De rest van de procedure volgt hieronder.

1. Ten eerste moet je de video van de DVD halen, en daar gebruiken we mplayer voor. Eerst moet je de directory waar mplayer leeft toevoegen aan de omgevings variabele “path” van Windows, want dat is gewoon handig (anders moet je elke keer het volledige pad naar de mplayer binary intypen). Vervolgens moet je ook weten welke titel je moet invoeren voor het kopieer proces. Daarvoor moet je naar je DVD drive navigeren (bijvoorbeeld D:) om daar de inhoud van te bekijken. Daar zie je twee folders: “AUDIO_TS” en “VIDEO_TS”. Open VIDEO_TS en dan zul je een aantal bestanden vinden met de extensie “.vob” die op een bepaalde manier zijn genummerd, namelijk VTS_0x_y, waarbij x en y cijfers zijn (bijvoorbeeld “VTS_04_1″). Het .vob bestand met de laagste nummering die meer dan 1GB groot is moet je opzoeken, en daarvan heb je het cijfer x nodig. Als dat bijvoorbeeld VTS_04_1 is, dan gaat het dus om het cijfer “4″. Vervolgens open je een Command Prompt of een Powershell en dan klop je het volgende in (waarbij je x vervangt met het cijfer van jouw .vob bestand):
   

   mplayer dvd://x -dumpstream -dumpfile C:\folder\filmtitel.vob

2. Als het kopiëren van de DVD klaar is kunnen we verder met het extraheren van de ondertiteling, maar dit is vanzelfsprekend optioneel. Hiervoor hebben we avidemux nodig, dus die moet je dan eerst opstarten. Ga vervolgens naar “Tools” en kies daar “VOB -> VobSub…”, zie ook de screenshot hieronder. Je moet dezelfde .VOB selecteren als bij stap 1, en het bijbehorende .IFO bestand (heeft hetzelfde titel nummer). Dan bedenk je ten slotte een naam voor je vobsub bestand en klik je op OK.
3. Nu gaan we beginnen met het coderen van de film en dat doen we ook met avidemux. Gebruik avidemux om het .vob bestand dat je na stap 1 hebt gekregen te openen, het zal dan vragen of je het wilt indexeren. Doe dat! Vervolgens selecteer je een codec voor video en audio, en configureer je de codecs. Er zijn echter zoveel mogelijkheden daarin, dat het wat teveel wordt om al die opties hier uiteen te zetten. Het hangt ook erg af van individuele voorkeuren en afwegingen, zoals compatibiliteit met mediaplayers en hoe groot de film mag worden. Bovendien hebben anderen hier al erg veel over geschreven. De avidemux docuwiki is een goede plek om te beginnen. Zo is de uitleg van de knopjes op avidemux hier te vinden. Zie ook deze pagina voor de stappen bij het coderen van een film, inclusief het croppen en resizen.  De ondertiteling kan je los bij je film opslaan, of tijdens de compressie in de film zelf coderen (dan kan je de ondertiteling alleen niet uit zetten). Om de ondertitels in de film te branden moet je wel een zogeheten “filter” gebruiken, zoals VobSub. Als je klaar bent met het instellen van alle opties, dan klik je op “save” en voer je een naam in voor de uitvoer. Daarna begint het coderen.

Nu kan je fijn wachten totdat je film klaar is, maar dat kan nogal een tijdje duren! Op mijn laptop kost het bijvoorbeeld ongeveer 2 uur voor een 2-pass XviD compressie van een film van ongeveer 2 uur (en mijn laptop is niet erg oud). Mijn tip is daarom om eerst een klein stukje van de film te coderen, om te zien of de instellingen leiden tot het gewenste beeld en geluid.

Share on Facebook

Wanneer ik naar het sportcentrum ga om te fitnessen, dan maak ik veelal gebruik van een crosstrainer om mijn spieren eerst op te warmen. Crosstrainers zijn fitness apparaten die min of meer de lichaamsbeweging van het langlaufen simuleren, maar dat terzijde. Deze crosstrainers staan in een rij opgesteld, maar staan zo dicht naast elkaar dat je vanuit je ooghoeken vrij goed kan zien welke bewegingen de persoon naast je maakt. Deze apparaten zijn ook voorzien van een uitsparing in het frame om een waterfles in te kunnen plaatsen, en om het gebruik van deze uitsparing is het mij nu te doen. Zie onderstaande afbeelding van de crosstrainer die ik gebruik.  

Dit is het model dat ik gebruik, zie de uitsparing voor de waterfles onder het bedieningspaneel.

Want het is mij steeds vaker aan het opvallen dat wanneer ik een slok water neem, het bijzonder vaak gebeurt dat een fractie van een seconde later de persoon naast mij ook een slok neemt. En omgekeerd betrap ik mezelf er ook vaak op naar de waterfles te grijpen, als ik de persoon naast mij hetzelfde zie doen. En dan stel je de vraag: Waarom doen wij dit? 

Iedereen heeft vast wel eens gehoord over de aanstekelijkheid van gapen. En daar doet deze aanstekelijkheid van het drinken mij heel sterk aan denken. Er zijn zelfs een aantal wetenschappelijke artikelen verschenen over de neurologische achtergrond van dit zogeheten ‘contagious yawning’. Een van de bevindingen is dat ‘contagious yawning’ verband houdt met zelf-bewustzijn en empathie [1]. Kan het dan zijn dat ons inlevingsvermogen ons dorstig maakt, wanneer we zien dat iemand drinkt?  Maar dat is wel een beetje gek, want het valt me buiten het sportcentrum niet zo op dat ik drink als anderen drinken (behalve wanneer iemand het glas heft om een dronk uit te brengen uiteraard, maar dat is eerder cultureel bepaald synchroon-drinken).

De oorsprong van de aanstekelijkheid van gapen wordt door sommigen in verband gebracht met het evolutionaire voordeel van het synchroniseren van groepsgedrag [2]. Er zou hetzelfde mechanisme achter kunnen zitten, welke maakt dat vogels in groepsverband tegelijkertijd opvliegen wanneer er een predator wordt ontdekt. Heeft de synchronisme van het drinken tijdens een workout op de crosstrainer dezelfde oorsprong? Wie weet… 

[1] Platek, S.M., Critton, S.R., Myers, T.E. & Gallup Jr., G.G. 2003. Contagious yawning: the role of self-awareness and mental state attribution. Cognitive Brain Research. 17: 223–227.

[2] Schürmann, M., Hesse, M.D., Stephan, K.E., Saarela, M., Ziller, K., Hari, R. & Fink, G.R. 2005. Yearning to yawn: the neural basis of contagious yawning. NeuroImage. 24: 1260–1264

Share on Facebook

Een vriend van mij had het onlangs over zijn aanschaf van een nieuw touchscreen telefoon, waar het Android besturingssysteem op zou draaien. Dat besturingssyteem is van Google, en het mag daarom geen verrassing heten dat je er ook zeer makkelijk je Gmail account mee kan gebruiken. Als je een abonnement hebt met mobiel internet, dan zal je Gmail account op vaste intervallen gecontroleerd worden op nieuwe berichten.

Hij vroeg zich echter af of je dan ook net zo makkelijk je Hotmail account aan Android kan koppelen, maar dat kan dus helaas niet. Aangezien Microsoft haar eigen besturingssyteem voor mobiele telefoons heeft ontwikkeld, en het dus niet in haar belang is om de verkoop van Android te stimuleren, zal er vermoedelijk niet zo snel een officiëel Microsoft Hotmail widget op de Android market verschijnen.

Doch wanhoop niet! Het is desondanks toch mogelijk om je Hotmail berichten te onvangen in gmail, en zelfs te beantwoorden. Ik zal de stappen hieronder uiteenzetten.

1. Ga naar gmail.com, log in en ga naar “instellingen”.
2. Klik op het tab “Accounts en imports” en klik vervolgens op “POP3-e-mail account toevoegen”
3. Voer nu je hotmail e-mail adres in en klik op “volgende stap”
4. Voer je normale hotmail gebruikersnaam en wachtwoord in, en vink “Een kopie van het gedownloade bericht op de server laten” aan. Klik vervolgens op “Account toevoegen”
5. Je bent nu weer bij de tab “Accounts en imports”, klik hier nu op “Verstuur e-mail vanaf een ander adres”. Voer je Hotmail e-mail adres in en volg de instructies.
6. Als je het Hotmail adres hebt toegevoegd, dan kom je weer bij de tab “Accounts en imports”. In het deel “E-mailberichten sturen vanaf:” moet je onder de regel “Wanneer je een bericht ontvangt:” de optie “Beantwoorden vanaf hetzelfde adres waar het bericht naartoe is verzonden” aanvinken.

Met deze instellingen kan je nu op je Android telefoon al je hotmail ontvangen en beantwoorden. De ontvanger ziet dan dat het bericht vanuit Gmail is verzonden, namens het Hotmail e-mail account. Zie ook onderstaand screenshot. Bij beantwoorden van dergelijke berichten zal het Hotmail adres worden gebruikt om het antwoord naartoe te sturen, en niet het Gmail adres.

Het is mij alleen nog niet gelukt om een nieuw bericht in Android op te stellen en dan je Hotmail adres als afzender adres te kiezen, maar dat is weer een heel ander chapiter.

Een test van Hotmail berichten verzenden met Gmail

Share on Facebook

Onderstaand bladmuziek heb ik vanmiddag met LilyPond geschreven

Share on Facebook

Mijn zus heeft vandaag het beste medicijn aangeschaft tegen vastzittende hoest (althans volgens de apotheker), dewelke men zonder een recept kan krijgen: Fluimucil. Een erg onappetijtelijke naam, mijns inziens, maar dat terzijde. Uit nieuwsgierigheid heb ik de bijsluiter doorgelezen, en mijn oog viel toen op een tamelijk opmerkelijke passage. Het betreft een alinea waarin overdosering wordt besproken, en ik wil het de lezer vooral niet onthouden.

“Als u teveel bruistabletten heeft ingenomen hoeft u zich geen zorgen te maken. De klachten zullen met name bestaan uit braken. Het is raadzaam om contact op te nemen met de arts.”

Laat ik het wat herformuleren, want dan wordt het iets grappiger: Als je teveel bruistabletten hebt ingenomen, dan ga je kotsen. Je kan dan ook maar beter de arts bellen. Maar, je hoeft je geen zorgen te maken hoor!

Kortom: Maak je zorgen, je hoeft je geen zorgen te maken. Prachtig voorbeeld van de principium contradictionis!

Share on Facebook

Gisteravond ben ik naar een verjaardagsfeestje gegaan van een vriend met Franse ‘roots’. En zijn Franse connecties bleken onder andere uit de geschonken drank, want op een gegeven moment kwam er een fles pastis tevoorschijn. Dit is voor een rechtschapen Fransman een van de meest geliefde alcoholische versnaperingen, naar het schijnt. De smaak van deze tamelijke zoetige likeur wordt hoofdzakelijk bepaald door de steranijs die erin zit. Men drinkt het bij voorkeur met wat (koud) water erdoor, in de verhouding 1 deel pastis met 5 delen water.

Bij het inschenken van het water treedt echter een opmerkelijke verandering op in de kleur van het drankje, want het wordt dan troebel en wit. Toen ik dat zag vroeg ik mij af waardoor dat kwam, maar niemand aan wie ik het vroeg kon mij een verklaring geven. Dus heb ik het zojuist opgezocht, en het blijkt te komen door het zogenaamde ouzo effect. Het komt erop neer dat anethol wel goed oplosbaar is in ethanol, maar niet in water. Door toevoegen van water wordt de concentratie ethanol verlaagd en daardoor ontstaat een zogenaamde emulsie van anethol druppels in een water/ethanol oplossing. Deze emulsificatie verstrooit het licht, waardoor het troebel wordt [1].

Zo, dat was dan weer de ‘fun fact’ voor vandaag

[1] Grillo, I. Small-angle neutron scattering study of a world-wide known emulsion: Le Pastis. Colloids and Surfaces A: Physicochem. Eng. Aspects. 2003. Vol.225:153
-160.

Share on Facebook

15 GRAM CITALOPRAM

Huiverig het beloofde geluk naar de lippen gebracht,

Trillend van verlangen lag de pil op de tong,

Het koude vaarwater die haar zwelgend toezong,

Vervoerde hoopvol de kostbare vracht.

Een paar uur later de palliatieve sedatie

Die gezelschap opeens dragelijk maakt,

En het liefdesverdriet ternauwernood wraakt,

Met haar laconieke compensatie.

Doch een jaar later komt dan toch weer de winternacht.

In Morpheus’ armen blijkt alle hoop vervlogen,

En alle dromen verwaterd door onmacht.

Nog altijd worden verlangende blikken ruw afgebogen,

En de pil die zich ondertussen doodlacht,

Blijkt toch te hebben gelogen.

Share on Facebook

DE OUDE EKSTER

Het is winter en de oude ekster pikt van het vet.

Zijn dode veren glinsteren dof en grauw,

Zijn botte snavel slijpend met gebroken klauw,

En vraagt zich niet af of hij het redt.

Te laat begonnen aan een nest.

De rustige ogen spreken liefde,

Zijn krakende lach die de wintermist kliefde,

Doch enkel de kale tak die hem nu rest.

De jonge eksters keren terug,

Zij kennen het raadsel,

De liefde vindt hen vlug.

Zij dartelen minzaam om zijn oude kavel.

Daar ligt de oude ekster roerloos op zijn rug,

En het vet druipt van zijn snavel.

Share on Facebook

Zie het filmpje hieronder voor een vermakelijk praatje van Richard Dawkins, waarin hij de aard en grenzen van het menselijk begripsvermogen in evolutionaire context uiteenzet.

Klik op deze link om de video te kijken.

Share on Facebook

Het werd weer eens hoog tijd dat er wat biologisch materiaal op mijn blog werd geplaatst. En dan heb ik meteen wat moois om neer te zetten! Want ik ben enige tijd geleden door één van mijn studiegenoten gewezen op het bestaan van de Britse tv-serie “Inside Nature’s Giants”, waarin de bijzondere anatomiën van enkele grotere merken en modellen uit het dierenrijk door middel van ontleding geïllustreerd worden. De titel dient men derhalve letterlijk op te vatten! Zie de afspeellijst op youtube, of bekijk de ingebedde youtube fragmenten hieronder.

Klik op deze link om de video te kijken.

Share on Facebook